Το γεφύρι της Πλάκας, που γεφυρώνει τον ποταμό Άραχθο και συνδέει τα Τζουμέρκα με τα Κατσανοχώρια, αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα και πιο εμβληματικά μνημεία της ελληνικής λαϊκής αρχιτεκτονικής. Χτίστηκε το 1866 από τον ξακουστό πρωτομάστορα Κωνσταντίνο Μπεκά, μετά από δύο προηγούμενες αποτυχημένες προσπάθειες, και ξεχωρίζει για τις εντυπωσιακές του διαστάσεις: με άνοιγμα κάμαρας 40 μέτρα και ύψος 21 μέτρα, αποτελεί το μεγαλύτερο μονότοξο γεφύρι των Βαλκανίων και το τρίτο μεγαλύτερο στην Ευρώπη. Πέρα από την αρχιτεκτονική του αξία, το γεφύρι κουβαλά τεράστια ιστορική κληρονομιά, καθώς υπήρξε το φυσικό σύνορο της Ελλάδας με την Οθωμανική Αυτοκρατορία από το 1881 έως το 1912, ενώ εκεί υπογράφηκε στις 29 Φεβρουαρίου 1944 η ιστορική «Συμφωνία της Πλάκας» για την κοινή δράση των αντιστασιακών οργανώσεων ΕΛΑΣ και ΕΔΕΣ. Την 1η Φεβρουαρίου 2015, μετά από μια σφοδρή κακοκαιρία και ιστορικά ύψη πλημμύρας του Αράχθου, το κεντρικό τόξο του γεφυριού κατέρρευσε. Ωστόσο, μέσα από ένα υποδειγματικό και διεθνώς αναγνωρισμένο έργο αναστήλωσης που ολοκληρώθηκε το 2020, το γεφύρι ξαναχτίστηκε με την ίδια ακριβώς παραδοσιακή τεχνική και με τις αυθεντικές πέτρες που ανασύρθηκαν από το ποτάμι, στεκόμενο ξανά σήμερα ως σύμβολο της πολιτιστικής κληρονομιάς της Ηπείρου.
Η Παραλία του Αχελώου, στα Τζουμέρκα, αποτελεί μια ιδιαίτερη «παραλία» μέσα στο ορεινό τοπίο της Ηπείρου, όπου τα κρυστάλλινα νερά του ποταμού σχηματίζουν μικρές φυσικές ακτές ανάμεσα στις απότομες, καταπράσινες πλαγιές. Βρίσκεται κοντά στην κρεμαστή γέφυρα Γλύστρα–Γκολφάρι, σε ένα ήσυχο και σχετικά απομονωμένο σημείο, κάτω από τις επιβλητικές κορυφές των Αθαμανικών Ορέων. Η πρόσβαση γίνεται από χωματόδρομο και σύντομη κατάβαση προς την όχθη, ενώ η χαρακτηριστική κρεμαστή γέφυρα αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο του τοπίου. Το καλοκαίρι τα δροσερά νερά του Αχελώου προσφέρονται για κολύμπι, δημιουργώντας έναν μοναδικό συνδυασμό βουνού και ποταμού και δικαιολογώντας απόλυτα τον χαρακτηρισμό της ως «παραλία των Τζουμέρκων».
Στην ευρύτερη περιοχή της Φιλιππιάδας δεσπόζει το μνημειώδες Ρωμαϊκό Υδραγωγείο Νικόπολης, ένα από τα σημαντικότερα τεχνικά έργα της αρχαιότητας στην Ελλάδα. Κατασκευάστηκε τον 1ο αιώνα π.Χ. για να μεταφέρει το νερό από τις πλούσιες πηγές του Αγίου Γεωργίου στην ακμάζουσα πόλη της Νικόπολης, καλύπτοντας μια απόσταση που ξεπερνούσε τα 50 χιλιόμετρα. Οι σωζόμενες τοξωτές γέφυρες και οι πελώριοι πεσσοί του ορθώνονται επιβλητικά μέσα στο καταπράσινο τοπίο, μαρτυρώντας την υψηλή αρχιτεκτονική και μηχανική γνώση της εποχής. Ακριβώς πάνω από τις πηγές βρίσκεται η Σπηλιά του Αγίου Γεωργίου, ένα φυσικό κοίλωμα στον βράχο, το οποίο ξεχωρίζει από τον χαρακτηριστικό σταυρό που υπάρχει στο σημείο.
Η λίμνη Ζηρού, λίγο έξω από τη Φιλιππιάδα στην Πρέβεζα, αποτελεί έναν από τους πιο όμορφους φυσικούς προορισμούς της Ηπείρου. Βρίσκεται μέσα σε ένα καταπράσινο τοπίο με πλατάνια, βελανιδιές και πεύκα, ενώ η επιφάνειά της καλύπτει περίπου 470 στρέμματα και το μέγιστο βάθος της υπολογίζεται γύρω στα 60–70 μέτρα. Η λίμνη αποτελεί τεκτονικό και καρστικό σχηματισμό, τροφοδοτείται κυρίως από υπόγειες πηγές και παρουσιάζει ιδιαίτερο υδρολογικό ενδιαφέρον, καθώς ο υπόγειος υδροφόρος ορίζοντας φαίνεται να επικοινωνεί με το σύστημα του ποταμού Λούρου. Η πλούσια βλάστηση και η ποικιλία της πανίδας και των πτηνών προσδίδουν στην περιοχή σημαντική οικολογική αξία. Στις όχθες της κατασκευάστηκε κατά την περίοδο 1950–1955 η Παιδούπολη Ζηρού, για τη φιλοξενία και περίθαλψη ορφανών παιδιών του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου και του Εμφυλίου, αφήνοντας ένα ιδιαίτερο αποτύπωμα στη νεότερη ιστορία της περιοχής. Σήμερα η λίμνη αποτελεί δημοφιλή προορισμό για πεζοπορία, ποδηλασία, αναψυχή και δραστηριότητες όπως κανό και καγιάκ, διατηρώντας παράλληλα την αίσθηση ενός ήρεμου και σχετικά ανέγγιχτου φυσικού τοπίου.
Γεφύρι Πλάκας:
Παραλία Αχελώου:
Υδραγωγείο Νικόπολης:
Σπηλιά Αγίου Γεωργίου:
Λίμνη Ζηρού:
Τέλος και τω Θεώ δόξα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου