Η Ελλάδα στην οποία ζούμε, αλλά μόνο λίγα μέρη της γνωρίζουμε.
Εικόνες και σκέψεις από ταξίδια για να ταξιδεύει ο νους..

Κυριακή 11 Ιανουαρίου 2026

Κορινθία: Χιλιομόδι, δάσος Καμαρέτα, Αγιονόρι.

Πρόσφατη ποδηλατική εξόρμηση στην Κορινθία, με ιδανικές χειμωνιάτικες συνθήκες (ηλιοφάνεια και χαμηλές θερμοκρασίες). Η διαδρομή ξεκίνησε από το Χιλιομόδι και είχε ως βασικό στόχο την εξερεύνηση των μονοπατιών του δάσους Καμαρέτα, ενός από τους σημαντικότερους πνεύμονες πρασίνου του νομού. Το δάσος είναι κυρίως πευκοδάσος χαλεπίου πεύκης, με παρουσία και άλλων ειδών μεσογειακής χλωρίδας. Στην έξοδο των μονοπατιών έγινε στάση και επίσκεψη στη Νέα Μονή Φανερωμένης. Η συνέχεια κινήθηκε σε χωματόδρομους και μονοπάτια ανάμεσα σε ελαιώνες, οδηγώντας στην Παλαιά Μονή Φανερωμένης, όπου πραγματοποιήθηκε σύντομη στάση. Από εκεί, μονοπάτι και δασικός δρόμος κατέληξαν στο Αγιονόρι και στο χαρακτηριστικό του φρούριο, που άξιζε επίσης επίσκεψη. Ακολούθησε λίγη άσφαλτος έως τα Κλένια και στη συνέχεια επιστροφή σε δασικούς δρόμους για νέα είσοδο στο δάσος Καμαρέτα και ακόμη ένα πέρασμα στα μονοπάτια, πριν κλείσει ο κύκλος με επιστροφή στο Χιλιομόδι.
Η Ιερά Μονής Φανερωμένης είναι αφιερωμένη στην Κοίμηση της Θεοτόκου βρίσκεται κοντά στο Χιλιομόδι Κορινθίας και χωρίζεται σε δύο βασικούς πυρήνες: την Παλαιά και τη Νέα Μονή. Η Παλαιά Μονή, η οποία αποτελεί τον αρχικό ιστορικό χώρο, χρονολογείται περίπου στον 13ο αιώνα, με το διασωθέν Καθολικό της να μαρτυρεί την παλαιότητα και την αρχική της σημασία, καθώς ήταν εκεί όπου σύμφωνα με την παράδοση φανερώθηκε η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας. Αργότερα, κατά τον 16ο ή 17ο αιώνα, η μοναστική ζωή μεταφέρθηκε σε χαμηλότερο και πιο προσβάσιμο σημείο, ιδρύοντας τη Νέα Μονή, η οποία λειτουργεί σήμερα ως γυναικεία και φιλοξενεί τη σεβαστή εικόνα. Η Νέα Μονή, εκτός από το Καθολικό της, περιλαμβάνει το ιστορικό Ναΰδριο της Αγίας Μαρίνας με αγιογραφίες του Δημήτριου Κακκαβά, ενώ οι δύο τοποθεσίες συνδέονται τελετουργικά κάθε χρόνο κατά τη μεγάλη πανήγυρη της 23ης Αυγούστου.
Στο χωριό Αγιονόρι, υπάρχει το ομώνυμο και επιβλητικό φρούριο που χτίστηκε από τους Φράγκους στα τέλη του 14ου αιώνα. Είναι κτισμένο στην κορυφή μικρού λόφου σε υψόμετρο 680 μέτρων, στα ερείπια βυζαντινού κάστρου.  . Έχει πενταγωνικό σχήμα με πέντε πύργους, έναν σε κάθε γωνία, σήμερα διασώζονται οι δύο πύργοι του, ο ένας με ύψος 12 μέτρων. Έλεγχε το πέρασμα της Κλεισούρας, γνωστό και σαν Δερβενάκι, απ' όπου περνούσε από την αρχαιότητα ο δρόμος που συνέδεε την Κορινθία με την Αργολίδα. Το 1822 χρησιμοποιήθηκε από τον Παπαφλέσσα, τον Νικηταρά και τον Υψηλάντη οι οποίοι οδήγησαν τους 1000 περίπου άντρες τους  σε  νικηφόρα μάχη κατά του Δράμαλη. Επικρατέστερη άποψη για την ονομασία «Αγιονόρι» είναι αυτή που αναφέρει ότι στην περιοχή εγκαταστάθηκαν μοναχοί από το Άγιο Όρος, στη διάρκεια του 11ου αιώνα, γεγονός που εξηγεί και τον μεγάλο αριθμό εκκλησιών γύρω από το κάστρο. Ανεβαίνοντας στο κάστρο, έξω από την κύρια πύλη του υπάρχει η σταυρεπίστεγος εκκλησία των Αγίων Αναργύρων (ανέγερση 1323) όπου σώζεται ακέραιη με τις περισσότερες τοιχογραφίες της.

Το αρχείο της διαδρομής. 

Η πρωινή υγρασία υπήρχε παντού:

Λίγο πιο πέρα, η Ακροκόρινθος:

Δάσος Καμαρέτα:





Νέα Μονή Φανερωμένης:





Παλαιά Μονή Φανερωμένης:





















Η συνέχεια σε πετρώδες μονοπάτι:



Από μακριά το Αγιονόρι:


Αγία Μαρίνα:


Αγιονόρι:

Το Φρούριο στο Αγιονόρι:










Αγιονόρι:




Άλλο ένα πέρασμα στο δάσος Καμαρέτα:




Χιλιομόδι:


Τέλος και τω Θεώ δόξα.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου